سيد مهدى خسروى
102
گياهان دارويى و نحوه كاربرد آنها براى بيماريهاى مختلف در طب سنتى ( فارسى )
ريحان كوهى تره خراسانى نوعى ريحان است كه داراى برگهاى كوچك و ساقه چهارگوش و پر شاخه مىباشد . بوى آن از بوى ريحان معمولى ضعيفتر و گل آن قدرى قرمز رنگ است و ازاينجهت مردم مصر آن را ريحان احمر گويند . گياهى است مفرح و مقوى قلب و اعصاب و قدرت بويائى را زياد مىكند معرق است و شير مادران شيرده را زياد مىكند چنانچه پودر كرده آن را با آرد جو و روغن گل و سركه مخلوط كرده بر ورم پستان بگذارند ورم را تحليل مىبرد و چون آن را كوبيده بر محل گزش عقرب يا زنبور بگذارند مقدارى از زهر را خنثى كرده و درد را كم مىكند و چون دندان كند شده باشد جويدن برگ اين گياه كندى دندان را مرتفع مىسازد . افرادى كه گاهگاهى برگ اين گياه را مىجوند دندانهاى آنان سالمتر از ديگران خواهد ماند چنانچه عصاره اين گياه را با سركه و كافور مخلوط كرده و در بينى افراد مبتلا به خون دماغ بچكانند سبب بند آمدن خون دماغ مىگردد . ضمنا بوئيدن اين گياه در بعضى افراد عطسهآور بوده و مقدار خوراك از خشك شده آن پانزده گرم است . راوند Rheum . afficinalis ريوند چينى - بيخ جگرى - ريباس - روبارب اين گياه در دامنه كوههاى مشرق زمين مانند چين و تبت و تركستان و خراسان مىرويد گروههاى ريشه اين گياه بنام ريوند است كه در عمق خاك قرار دارد . بهترين نوع